Skip to Content

Wat we kunnen leren uit de dubbele UTMB-zege van Ruth Croft en Tom Evans?

October 1, 2025 by
Wat we kunnen leren uit de dubbele UTMB-zege van Ruth Croft en Tom Evans?
David Liviau / Hermes Sports Events

Hoe één coach zowel Ruth Croft als Tom Evans naar UTMB-winst leidde. 
en wat jij daarvan kan leren

UTMB winnen is moeilijk. In 2025 wonnen zowel de mannen- als de vrouwenrace met dezelfde coach naast het parcours. Toeval? Nee. Het was een masterclass in pacing, voorbereiding, wetenschap en - jawel - gezond verstand. Hier is wat er écht achter die prestaties schuilgaat, recht uit de mond van de coach.

1) Één filosofie, vele atleten

De coach zegt het zelf: al zijn atleten trainen onder dezelfde vlag - dezelfde principes, variaties op hetzelfde thema - maar telkens verfijnd op maat van het individu. Ruth en Tom delen dus de basisaanpak, maar de invulling wordt zorgvuldig afgestemd op hun context, verleden en belastbaarheid.

Waarom dat werkt: consistente principes geven rust en helderheid. Individualisatie zorgt voor rendement zonder jezelf in de prak te draaien.

Praktische tip: kies een logische trainingsfilosofie - en blijf erbij. Elke maand van plan veranderen voelt actief, maar is zelden productief.

2) Pacing als superkracht

Ruth leerde UTMB in haar debuut kennen via radicale terughoudendheid. Ze startte ultra-conservatief, klom op door gedisciplineerd te blijven en eindigde uiteindelijk als tweede. Een jaar later liep ze in de eerste helft van de koers tot op de minuut het geplande schema. Niet sexy. Wel dodelijk effectief.

Waarom dat werkt: in ultra’s win je niet met één heldendaad, maar met duizend verstandige microkeuzes. Pacing dempt pieken en valleien, beschermt je spierschade en laat je laat in de race toeslaan.

Pro tip: maak per checkpoint een doodeenvoudig tijds- en effortplan. Loop op je tempo, niet op andermans tempo.

3) Materiaal, weer en de kunst van anticiperen

Het was een koude, natte editie. Ruth had eerder dat jaar een DNF door onderkoeling - harde les - en kwam nu tot in de puntjes voorbereid aan de start. Regen? Jas aan. Koud? Extra laag.

Tom’s context: twee DNFs in de vorige jaren én pas vader geworden. Je zou denken: recept voor miserie. Werd het niet. De baby bracht perspectief en rust. Op training ging hij niet kapot - integendeel: hij legde zijn grootste trainingsbelasting ooit neer.

Praktische tip: het leven gooit dingen op je pad. De winnaars zijn niet degenen zonder obstakels, maar degenen die hun strategie eraan aanpassen.

4) Slim trainen: hoogte, stokken en kracht-uithouding

UTMB is geen snelweg - het is een verticale achtbaan. De training verschoof dus nadrukkelijk naar hoogtemeters en propulsiespieren:

  • Incline loopband tot 20-25% voor artificiële stijging.
  • Gewichtsvest (12-15 kg) in klimblokken zoals 3 x 20 min - soms twee ronden, soms boven de vest droppen en snel afdalen.
  • Stokken: niet “meedragen”, wel duwen. Tom finishte met even zere triceps als quads - teken dat de stokken echt werk deden.
  • Spier-durability boven pure snelheid: minder shiny, veel effect.

Waarom dat werkt: UTMB breekt je niet op VO2max, maar op lokale spierschade en vermoeidheid. Train wat de race vraagt.

5) Wetenschap als gids - gevoel als kompas

Het team werkt lactaat-gestuurd op cruciale sessies: blokken net rond die tweede drempel, met duidelijke grenzen en tussentijdse checks om tempo bij te sturen. Het doel: véél tijd spenderen rond wedstrijdrelevante intensiteit zonder in de rode zone te leven.

Tegelijk staat RPE centraal: elke training krijgt context via subjectieve feedback. Niet enkel wat de horloge zegt, maar wat de atleet voelt. De coach kijkt elke dag mee, en trekt waar nodig aan de handrem.

Praktische tip: data vertelt wat je deed - je gevoel vertelt wat je nog kan. De gouden combo is beide ernstig nemen.

6) Hoogte en hitte - de stille boosters

  • Hoogte: Ruth woonde en trainde een maand op 2000 m, vaak klimmend richting 2500+. Tom blijkt een genetische snel-adapteerder - labdata toonde een zelden gezien vlak lactaatprofiel op hoogte versus zeeniveau.
  • Hitte: ondanks de koude race deden beiden passieve heat acclimation 4-5 x per week. Niet om te zweten op UTMB, maar om bloedvolume en herstelcapaciteit te ondersteunen, en de overgang naar hoogte te vergemakkelijken.

Praktische tip: je traint niet alleen systemen - je conditioneert ook je fysiologie voor stress. Warmte en hoogte zijn praktische knoppen om aan te draaien.

7) De beruchte loopband-sessies

Er is een progressieve klim-workout die ze “liefdevol haten”: werken net boven en net onder de drempel op een steile helling, met vaste lactaatstops en wekelijkse progressie. Functioneel saai, fysiek genadeloos, wedstrijdrelevant tot op het bot.

Waarom dat werkt: precies die “grijze” intensiteiten bouwen het vermogen om lang hard te klimmen zonder te ontploffen. Geen heroïek, wel hardware.

8) jagen vs opgejaagd worden

Mentaal is jagen vaak makkelijker dan opgejaagd worden. In 2024 haalde Ruth vrouwen in - dat is mentaal brandstof. In 2025 liep ze op kop - dat vraagt kalmte, geen paniek en beheerst dalen op natte, gladde paden. Het team vroeg haar bewust te vertragen in de slotfase.

Praktische tip: wedstrijdpsychologie is geen detail. Vooraf plannen hoe jij omgaat met positie, updates en omstandigheden is pure winst.

9) Waarom de top sneller wordt en het peloton niet

De coach ziet het overal: de top gebruikt tools, coaches, data en moderne principes - en gaat elk jaar sneller. Het middenveld blijft vaak hangen. Niet door gebrek aan talent, maar door gebrek aan toegang en structuur. Veel lopers twijfelen zelfs of ze “goed genoeg” zijn voor coaching.

Reality check: coaching is geen luxe voor elites. Het is een systeem om je fouten te beperken, je gezondheid te bewaken en je progressie op lange termijn te versnellen.

10) De menselijke factor

Met alle grafieken en protocollen blijft dit de kern: iemand die elke dag meekijkt, nuance brengt en durft zeggen: “Vandaag niet.” Type A-atleten hebben zelden een schop onder hun kont nodig - wel een hand op de schouder.

Praktische tip: een goed plan is slim. Een goede coach maakt het plan leefbaar.

Conclusie - de lessen die jij morgen kan toepassen

  • Kies een filosofie en blijf erbij.
  • Maak pacing heilig. Plan je tijden en je effort per segment.
  • Train op wat de race vraagt: hoogte, stokken, spier-duurzaamheid.
  • Gebruik data slim, voel nog slimmer.
  • Conditioneer je systeem: warmteprotocol en - waar het past - hoogte.
  • Hou het mentaal simpel: sta klaar voor zowel jagen als opgejaagd worden.
  • Zoek begeleiding. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je wijzer wil worden.


Wil jij dit vertalen naar jouw doel - eerste 50k, sterke UTMB, CCC, of andere race?

  • 1-op-1 coaching voor ultralopers - lactaattesten, schema’s in 5 zones, kracht & mobiliteit, wedstrijdplan met pacing en fueling. 
  • Gratis intakegesprek - we checken je doelen, tijd, belastbaarheid en maken een plan dat werkt.

👉 Boek je intakecalendly.com/david-liviau/kennismaking-david-liviau


Belangrijke intervaltrainingen voor ultralopers